Twitter, 140 tekens of je nu wel of niet iets te vertellen hebt. In 80% van de gevallen komt het neer op het 2e. Toch gebeurd het weleens dat je iets zegt waar anderen wat mee kunnen. Dit zorgt er mede voor dat je langzaam followers opbouwt en steeds meer kleine gesprekjes hebt met andere Twitteraars. Ik blijft het erg fascinerend vinden dat je ineens met mensen zit te praten die je voor Twitter niet kende en die je in de trein nu ineens ‘herkennen’ omdat je ook zit te twitteren met je telefoon. Zo zit je alleen in de trein en zo zit je met zijn 4en. Leuk is het dan weer om uit de trein elkaar te followen om te zien hoe de dag verder verloopt of om elkaar misschien ooit nog eens per toeval tegen te komen. Twitter zo lang het niet te groot wordt geloof ik oprecht dat het een hele gezellige bende zal blijven, een plek waar vakidioten elkaar ontmoeten en beginners elkaar kunnen helpen. Kortom mij vind je daar nog wel even.